چقدر بد که دیر به دیر به اینجا سر میزنم ...امروز چهارمین هفته یِ بیکاریم شروع میشه درست از یک اردیبهشت احساس کردم به اون کار و اون جایگاه و اون محیط تعلق ندارم و پنج اردیبهشت فقط با نوشتنِ رمز سیستمم روی کاغذ و هیچ خداحافظیبرای همیشه اون شرکت رو ترک کردم این اولین ریسکم توو زندگی نبود اما میشه گفت بی پایه و اساس ترینش بود .+ باید دوباره رزومه فرستادن به شرکت های مختلف رو شروع کنم و چقدر این حسِ دوباره از نو شروع شدن مصاحبه و رد شدن آزارم میده دوباره قراره فکر کنم خنگم و هیچی بلد نیستم...چه میشه کرد زندگیه دیگه :) شنبه بیست و نهم اردیبهشت ۱۴۰۳ | 0:23 | زهــــره  |  .•. Other .•.

ابراهيم رئيسى رئيس جمهور كشورِ ايران در اثر سقوط بالگرد فوت شد ...

احساس میکنم برای یاد گرفتن مهارت های جدید زیادی پیر شدم احساس میکنم خونه برام کوچیکه و داره خفم میکنه احساس میکنم باید اطرافم خلوت تر باشه احساس میکنم خیلی شلوغه همه چیز بهم ریخته اس هیچی سرجای خودش نیست احساس میکنم خیلی چاق شدم احساس میکنم با تهران اومدن با دنیای کار خداحافظی کردم احساس میکنم ارزششو نداشته احساس میکنم باختم ...همه فرصت هام سوخته ...اشتباه کردم و حالا دیگه نمیشه جبرانش کرد ...احساس میکنم حالم خیلی بده احساس میکنم یه افسرده ام که فقط ادایِ خوب بودن رو در میاره احساس میکنم اوضاع اصلا خوب نیست...احساس میکنم مغزم دیگه محدود شده توو ظرف و رخت شستناحساس میکنم به هیچ دردی نمیخورم احساس میکنم من موندم و یه دنیا احساسِ بد !!!